Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2012

Μια μέρα θα διασχίσεις το μονοπάτι της ψυχής μου......
Θα φτάσεις στο ποτάμι που με τόσο κόπο προσπαθούσα να σου δείξω την ομορφιά του τότε....
Τα άγρια,αλαφιασμένα,παγωμένα του νερά θα προσπαθήσεις να περάσεις για να φτάσεις στην πηγή του καλού,απλώνοντας την παλάμη σου,ζητώντας την δική μου......
Μα τούτη τη φορά δεν θα σου δώσω το χέρι μου...
Ο κήπος μαράθηκε..κάθε τι ζωντανό ξεψύχησε και προσπαθεί να αναστηθεί ξανά....
Αυτό είναι το δημιούργημα σου....
Έφερες το καλοκαίρι μα το φθινόπωρο νίκησε πάλι.....
Το παρόν γίνεται ανάμνηση και η ανάμνηση μέλλον του παρελθόντος....