Τόσα ανείπωτα λόγια...μαζεμένα τόσα χρόνια....

Και τώρα τι;;

Ήρθε η ώρα που ειπώθηκαν...μα είναι αργά..

Η ώρα πέρασε για μας...η μήπως όχι;

Με ρώτησες τι θα γινόταν αν....

Αν τότε δεν τα πνίγαμε όλα στη σιωπή...

Αν...

μα ο χρόνος τα ΄θαψε όλα..μόνο που το χώμα δεν έφτασε για να τα σκεπάσει..

Και η βροχή και ο αέρας τα μεγάλωσε..και να σου τα πάλι ξεγλίστρησαν ..

Και μεγάλωσαν και γίνανε πιο δυνατά..

Τα συναισθήματα αγάπη μου είναι μωρά παιδιά...

Μεγαλώνουν..ότι και αν κάνεις αυτά θα κάνουν το δικό τους...

Θα πάρουν τον δρόμο τους,θα ανθίσουν και αν δεν τα ποτίσεις θα μαραθούν...μα είναι κ κάποια άλλα πιο άγρια...μεγαλώνουν χωρίς πότισμα..μόνα,έρημα,αποκομμένα..μα αυτά να το θυμάσαι γίνονται πιο δυνατά..

Θεριά ανήμερα που θα ρθει η στιγμή που θα σε πνίξουν...

Θα σε σφίξουν τόσο δυνατά που ανάσα δεν θα παίρνεις....

Γιατί;;

Γιατί τα πνίξαμε όλα στη σιωπή.....

Γιατί όταν η σιωπή γίνεται κραυγή,χορεύουν πάνω της νεκροί και ζωντανοί..

Άγγελοι και διάβολοι.....

Και τίποτα δεν μου χει μείνει από σένα..παρά μόνο 2-3 καλές στιγμές μας..
Τόσες δεν ήταν άλλωστε;;
Τόσες και όμως φτάνουν...να γεμίζει το μυαλό με την εικόνα σου..την εικόνα ''μας''...
Αυτό το ''μας'',αυτό το ''εμείς'',αυτή η φαντασία μου με έφαγε....
Να  ξέρεις δεν κοιμήθηκα ποτέ μου πλάι σου....ξαγρυπνούσα να σε χαζεύω.σαν μεθυσμένη που ζητάει κ άλλο πιόμα,παρακαλούσα να μην ξύπναγες ποτέ σου..
Εκεί στα ποτισμένα απ'τον ιδρώτα μας και τ'άρωμα σου σεντόνια να μας έβρισκε μαζί κάθε ξημέρωμα.
Εκεί..εκεί γυρνάω συνέχεια..σαν κατάρα,σαν σκιά να ψάχνω τι έχει μείνει.....
Θαμμένο κάτω από στάχτες,να ρθείς με ένα αεράκι να καθαρίσεις τις θολές φωτογραφίες..
Και μόνο που θα σ'αντικρίζω,να τρέμω πάλι σαν το φύλλο που φοβάται τον αέρα...
Ομορφότερο συναίσθημα από τούτο,δεν ένιωσα ποτέ μου.....

Όσο αντιστέκεσαι τόσο θα επιμένω.....

Τα μισώ αυτά τα καταραμένα βράδια....
Μα ποτέ δεν λέει να ξημερώσει...
Και τότε θα παρακαλάω να ρθει πάλι το σκοτάδι.......

ΜΑΛΑΚΙΕΣ

Η ζωή έχει γίνει μια αηδία...μια ατελείωτη μαλακία.
Χωρίς αγάπη,χωρίς συναισθήματα,χωρίς ανθρωπιά,χωρίς έρωτα,χωρίς λεφτά,χωρίς όνειρα,χωρίς στόχους,χωρίς ουσία..
Σε κυριεύει αυτό που πάντα σιχαινόσουν...
Μια γαμημένη κωλομιζέρια...
Έχουμε γίνει πιόνια σε μια ηλίθια παρτίδα σκάκι μόνο που το ταμπλό είναι μαύρο.
Το άσπρο χάθηκε..τους άφησες να το σβήσουν..
Βυθίσου τώρα στην σκοτεινή γωνιά σου και κλάψε...
Και για παρέα κράτα τις σκιές που τόσα χρόνια έχεις φίλους και πιες ακόμα ένα βράδυ
από τον θάνατο που λέγεται μοναξιά..

Μπορεί να πιστέυω ακόμα στα παραμύθια,στους μεγάλους,ατελείωτους και ανεκπλήρωτους έρωτες,στο αδύνατο που γίνεται δυνατό,αλλά τουλάχιστον εγώ παραμυθιάζω μόνο τον εαυτό μου......

Ακόμα μια φορά ξέχασα να κλειδώσω....
Πόσο ηλίθια είμαι..
Βρήκες τον χρόνο να μπεις μέσα,να τα ρημάξεις όλα...
Δεν φταις εσύ...
Εσύ έκανες ότι μπορούσες...
Πήρες αυτό που ήθελες;;;
Στο διάολο τώρα...
Και πάρε μαζί σου τις εικόνες μας...
Δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω το άλμπουμ..μα πρόλαβες εσύ να μου γαμήσεις τα πάντα.
Όνειρα,ελπίδες,αισθήματα,αξιοπρέπεια...
Μου μίλαγες για ανοιχτές πληγές..μια τέτοια έλεγες και συ πως είσαι...
Για έλα μέτρα τις δικές μου να δούμε ποιά πονάει περισσότερο!
Μόνο οργή αισθάνομαι....στάζουν τα μάτια μου αίμα όταν σε συλλογιέμαι...
Μα ένα σου χαμόγελο αρκεί για να ξανακυλήσω..
Θέλω να σε μισήσω...άσε με...
Να φτιάξω μια εικόνα σου για να σε σιχαθώ...
Να γίνω κάτι άλλο απ΄αυτό που γνώρισες...
Κάθε μέρα το προσπαθώ...κάποτε θα το καταφέρω...
Μα δεν μπορώ να σε βγάλω από μέσα σου ΓΑΜΩΤΟ!
Γιατί εσύ μου θύμισες πως είναι να αισθάνεσαι,μου ξύπνησες κάτι που είχα κρύψει για καιρό,εμένα.
Μου θύμισες αυτά που αγαπούσα και είχα θάψει μέσα μου...
Βάλε μου να πιω λίγο ακόμα...βάλε και για σένα..
Θέλω να σε μεθύσω μια φορά....
Ίσως τότε καταλάβεις πως το να σκοτώνεις ότι αισθάνεσαι,ότι σου δίνει ζωή,μια μέρα θα γυρίσει να εκδικηθεί για τον άδικο θάνατο του...

Με είδε απόψε ο ουρανός που έκλαιγα και ζήλεψε.........

Σε καμιά αγκαλιά δεν βρήκα την δική σου....
Σε κανένα άγγιγμα το δικό σου...
Σε κανένα φιλί το φιλί σου...
Σε κανένα κορμί το κορμί σου....
Σε κανέναν έρωτα τον ΕΡΩΤΑ ΣΟΥ....
Και πουθενά δεν βρίσκω ΕΣΕΝΑ......