Εγώ σου μιλάω για έρωτα.........

ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ...

Αχ αυτοί οι δαίμονες......
Ξέρεις ποιοί είναι αυτοί;
Οι σκέψεις...σε τρώνε όπως ο διάολος την ψυχή...
Σε καταστρέφουν αργά και βασανιστηκά..
Σου κόβουν την ανάσα και ύστερα πετάν τα απομηνάρια σου στα πιο καυτά καζάνια της κόλασης που μόνος σου έφτιαξες...
Όταν αρχίσουν δεν σταματούν...τίποτα δεν μπορείς να κάνεις...
Γίνεσαι έρμαιο τους.....
Εσύ τους άνοιξες την πόρτα να μπουν...
Σαν τους βρυκόλακες...αν τους ανοίξεις την πόρτα σου να μπουν παραδίνεσαι για πάντα σε κάθε σκοτεινή,αιμοβόρα και αρρωστημένη επιθυμία τους....
Αυτό έκανα και γω......
Και τώρα πια αιμοραγώ τα βράδια.....
Ψάχνω τον ήλιο πίσω απ΄την ομίχλη......
Ψάχνω τον δρόμο για το σκοτεινό μονοπάτι που διάλεξα να περπατήσω προσπαθώντας να ζήσω για ένα όνειρο....
Το δικό μου ΟΝΕΙΡΟ!

Κάνε ένα βήμα να κάνω εγώ το επόμενο..........

Να ονειρεύεσαι, μου 'λεγε ένας φίλος που μ' αγαπούσε και με ήξερε καλά. Τα όνειρα, συνήθως, προδίδουν. Παραπλανούν. Καμιά φορά και σκοτώνουν.
Όμως, δε γίνεται να ζεις χωρίς να ονειρεύεσαι. Δεν έχει νόημα. Δεν έχει ουσία.
Να ονειρεύεσαι!
Κοίτα μόνο να 'χεις σταμπάρει καλά την έξοδο κινδύνου από τα όνειρά σου. Τότε σώζεσαι.
Και ποιά είναι η έξοδος κινδύνου; Τίποτα δεν είναι στη ζωή το παν! Έχει και παρακάτω... Έχει κι άλλο... Προχώρα, λοιπόν, ξεκόλλα! Αυτή είναι η έξοδος κινδύνου!

Όταν ένας άνθρωπος έχει ενδώσει εντελώς στο πάθος του, είναι μάταιο να προσπαθείς να του αλλάξεις τακτική. Είναι όπως ακριβώς ο τζόγος. Όσο χάνεις, τόσο κολλάς. Έχει μια περίεργη γλύκα η αυτοκαταστροφή.

Που είσαι ΓΑΜΩΤΟ;;;;;;;;;

Έχω τόσα βράδια να σε δω...και περιμένω......να γυρίσεις...

Να με αγγίξεις και πάλι,να μ'αγκαλιάσεις,να με φιλήσεις και να με κάνεις ευτυχισμένη ξανά...

Να ξερες πόσο μου χεις λείψει....

Είπα πως δεν θα σου γράψω σήμερα....αλλά δεν άντεξα..
Δεν έχω κάτι καινούριο να σου πω....
Σήμερα είμαι λίγο καλύτερα.....
Ξέρω θα περάσει κάποια στιγμή...έρωτας είναι.....
Πότε όμως θα ρθει αυτή η στιγμή...;
Θέλω τόσο πολύ να σε δω.....
Άρχισαν πάλι οι σκέψεις...
Καλύτερα να σταματήσω......
Αλλά πριν σταματήσω να ξέρεις...εκεί θα είμαι και σήμερα....στις 8....
Εκεί θα είμαι κάθε μέρα μέχρι να ρθεις..μέχρι να κουραστώ.......