Έχω τόσα βράδια να σε δω...και περιμένω......να γυρίσεις...

Να με αγγίξεις και πάλι,να μ'αγκαλιάσεις,να με φιλήσεις και να με κάνεις ευτυχισμένη ξανά...

Να ξερες πόσο μου χεις λείψει....

Είπα πως δεν θα σου γράψω σήμερα....αλλά δεν άντεξα..
Δεν έχω κάτι καινούριο να σου πω....
Σήμερα είμαι λίγο καλύτερα.....
Ξέρω θα περάσει κάποια στιγμή...έρωτας είναι.....
Πότε όμως θα ρθει αυτή η στιγμή...;
Θέλω τόσο πολύ να σε δω.....
Άρχισαν πάλι οι σκέψεις...
Καλύτερα να σταματήσω......
Αλλά πριν σταματήσω να ξέρεις...εκεί θα είμαι και σήμερα....στις 8....
Εκεί θα είμαι κάθε μέρα μέχρι να ρθεις..μέχρι να κουραστώ.......

Μην μιλάς σαν να πονάμε μαζί......
Εγώ πονάω για μας.....
Εσύ απλά συνεχίζεις από εκεί που με άφησες.................

Δεν ξέρω πια τι θέλω....τι περιμένω....
Όλα είναι θολά μέσα στο κεφάλι μου και οι σκέψεις πια δεν βοηθούν....
Νομίζω ότι όσο σκέφτομαι,χειρότερο είναι...
Κάθε μέρα ξυπνάω ζαλισμένη....από την ζωή όπως έλεγες και εσύ....
Αφού έχω ακόμα όρεξη για χιούμορ,πάλι καλά......
Κάθε μέρα στις 8 πηγαίνω εκεί.......Δεν περιμένω να ρθεις.....
Απλά προσποιούμαι ότι είσαι εκεί..........Δεν ξέρω αν αυτό με κάνει
να αισθάνομαι καλύτερα....μην με ρωτάς........
Τι να πω....Το ξερα από την αρχή πως ήταν λάθος.....
Τον εαυτό μου δεν τον κατηγορώ..Όχι ακόμα...
Στον πειρασμό εππιρεπής άλλωστε που λέει και ο Βασίλης....
Εσένα όμως δεν σε συγχωρώ........
Δεν ξέρω πια τι λέω.......
Γι' αυτό και συ παράτα με 
κολυμπά να σωθείς 
παίξε σε κάτι σίγουρο 
ν' αποκατασταθείς................

Θα μπορέσεις ποτέ να ξεχάσεις τα βράδια που κάναμε έρωτα;;
Τα βράδια εκείνα που πέρα απ'τα κορμιά μας,ενωθήκαν και οι ψυχές μας....
Τα σώματα μας σπαρταρούσαν,οι μυρωδιά σου στα σεντόνια μου,το καλύτερο άρωμα που φόρεσα ποτέ και ο ιδρώτας σου το πιο γλυκό ποτό που ήπια σε όλη μου την ύπαρξη......
Όταν ξεχάσεις εκείνες τις βραδιές,τότε πραγματικά θα έχουμε χωρίσει............................

Κυριακή........
Αυτή τη μέρα την περίμενα πως και πως....
Τις Κυριακές σε έβλεπα.......
Τώρα απλά θέλω να φύγει αυτή η μέρα....
Το μόνο που θα κάνω σήμερα...θα πάω εκεί που
με φίλησες πρώτη φορά.....
Θυμάσαι;;Θυμάσαι........
Εκεί θα είμαι....στις 8.......
Το ξέρω πως δεν θα ρθεις.......
Αλλά εγώ θα περιμένω.................................

Σε έχασα και είναι βαρύ μα αν με χάσω θα είναι αβάσταχτο. Και σιγά σιγά με χάνω. Το βλέπω. Έχει τόσο κόσμο αυτή η γη γιατί εγώ να νιώθω μόνη δίχως μια σου λέξη; Δεν είναι άδικο λοιπόν; Απόψε το κατάλαβα. Σκύβω και ακουμπώ τα χέρια μου στα γόνατα. Ακούω την βροχή πως μου χτυπά την πόρτα. Άσ’ την απόψε είναι η τελευταία φορά που είμαστε μαζί, δεν έχω όρεξη να της μιλήσω.